Afscheid

De laatste week op school staat altijd in het teken van afscheid. Afscheid van kinderen, collega’s, lokalen, ouders, maar ook van fulltime werken! Volgend schooljaar werk ik weer gewoon in één groep en gewoon drie dagen per week. Wat een tijd zal ik overhouden!

Traditioneel wordt het afscheid van groep 8 uitgebreid gevierd met een musical en afscheidsavond en afgetopt met een disco. Tot onze grote verrassing speelden de kinderen van groep 8 hun rol supergoed en stonden ze vol zelfvertrouwen en plezier op het toneel. Wat een geweldig gezicht was dat!!!

WP_20170718_12_41_46_Pro

In dit decor speelden ze ‘Help, we zijn het bruidspaar kwijt!’, een verhaal over twee bakkers die al jaren ruzie maken, terwijl juist hun zoon en dochter met elkaar trouwen willen. Dat wordt natuurlijk veel gedoe op het Heibelplein!

De einddisco was een groot tranendal voor vooral de meiden, die het moeilijk vinden dat er een nieuwe periode aanbreekt zonder de veilige klas en omgeving die de basisschool gelukkig weet te bieden. Snikkend van verdriet (en vermoeidheid) vielen ze elkaar in de armen.

Groep 3 was een stuk minder emotioneel, al vonden ze het wel jammer dat ze moeten gaan wennen aan nieuwe juffen – die het ongetwijfeld super zullen doen. Voor mij was het mijn eerste groep 3 en ik heb echt heel erg van ze genoten. Dat hele proces van leren lezen en schrijven is geweldig om van dichtbij mee te maken. De kinderen in groep 3 zijn ook nog zo heerlijk zichzelf en allemaal verschillend. Volgend jaar starten we met een nieuwe groep, ik ben benieuwd naar hun karaktertjes!

Bij het afscheid horen soms cadeautjes, niet nodig natuurlijk, maar wel erg leuk! Ik ben dit jaar echt schandelijk verwend door de kinderen en ouders uit beide groepen.

IMG_1354

Deze selectie geeft wel een beetje aan met wat voor leuke cadeaus ik verwend ben. Natuurlijk is het niet nodig, maar ik voel me wel heel erg gewaardeerd!

Na al dat afscheid, dat ik zonder tranen doorstond, moest ik vrijdagochtend toch een traantje wegpinken. Voor schooltijd stond oudleerling P. , inmiddels een boom van een achtentwintigjarige, met een enorme bos bloemen bij mijn klassendeur. Hij kwam me bedanken voor zijn tijd in groep 8, mijn allereerste groep 8 van 17 jaar geleden. Hij vertelde me dat ik een belangrijk verschil heb gemaakt in zijn leven, doordat ik ervoor zorgde dat de sfeer in de groep zo goed werd dat hij zichzelf durfde zijn en niet meer gepest werd. Ik was zo verrast en helemaal sprakeloos! Wat geweldig dat hij de moeite heeft genomen om na zoveel jaar nog langs te komen om mij dat te vertellen! Al was het pas 8 uur, mijn dag kon niet meer stuk. De bloemen en de kaart staan op de kast te pronken, tussen alle cadeautjes, tekeningen en lieve kaarten van de afgelopen week.

WP_20170721_20_15_20_Pro

En dan is het nu tijd voor vakantie! Vrije tijd, lekker niksen, lekker weg, we hebben er zin in! Met het geweldige gevoel dat ik als leerkracht het verschil kan maken, ga ik nu genieten van de vakantie, zodat ik volgend jaar weer fris en fruitig aan de start van het nieuwe schooljaar kan verschijnen.

Een laatste quote uit de kaart die ik kreeg van de ouders van N. uit groep 3:

‘Je voelt je niet thuis waar je woont, maar waar ze je begrijpen. N. voelt zich thuis bij jou! Dank daarvoor…’

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s